ወንድሜ፤ ክርስቲያኖች የዝግመተ ለውጥን ንድፈ ሐሳብ በበቂ ሁኔታ አሳማኝ ሆኖ አያገኙትም። አንደኛ፣ ሕይወት መጀመሪያ እንዴት ከግዑዝ ነገር እንደተገኘ (abiogenesis) ዝግመተ ለውጥ አጥጋቢ ማብራሪያ አይሰጥም። የሕዋስ (cell) እና እንደ ዲኤንኤ (DNA) ያሉ የሕይወት መሠረታዊ ክፍሎች እጅግ በጣም ውስብስብ ከመሆናቸው የተነሳ በዘፈቀደ፣ ያለመሪ በተከሰቱ ሂደቶች ሊገኙ እንደማይችሉ ይታመናል። ይህ ውስብስብነት "የማይቀነስ ውስብስብነት" (irreducible complexity) ይባላል፤ ይህም ማለት ሁሉም ክፍሎች በአንድ ጊዜ ካልተገኙ በስተቀር ሥርዓቱ አይሰራም፣ ስለዚህም ቀስ በቀስ በዝግመተ ለውጥ ሊገኝ አይችልም ማለት ነው። በተጨማሪም፣ የቅሪተ አካል መዛግብት (fossil record) በዋና ዋና የሕይወት አይነቶች መካከል ግልጽ የሆኑ የሽግግር ቅሪተ አካላትን (transitional fossils) በብዛት አያሳዩም። ይልቁንም፣ ብዙ ዝርያዎች በድንገት እንደተገኙ ይመስላል። እነዚህ ነጥቦች በብልህ ፈጣሪ (Intelligent Designer) አማካኝነት ቀጥተኛ ፍጥረት እንደተከናወነ ያመለክታሉ፤ ይህም ከዘፍጥረት መጽሐፍ የፍጥረት ዘገባ ጋር ይስማማል። በሌላ በኩል፣ የክርስትና እምነት ትክክለኛነት በበርካታ ጠንካራ ማስረጃዎች ላይ የተመሠረተ ነው። ከሁሉም በላይ ወሳኙ ማስረጃ የኢየሱስ ክርስቶስ ታሪካዊ ሕልውና፣ ሕይወት፣ ሞትና በተለይም ከሙታን መነሣቱ ነው። ኢየሱስ በታሪክ የነበረ ሰው መሆኑን ከወንጌላት በተጨማሪ የዘመኑ ሌሎች ታሪክ ጸሐፊዎችም መስክረዋል። ትንሣኤው ደግሞ በባዶው መቃብር፣ ከትንሣኤው በኋላ ለብዙ ሰዎች (ለሐዋርያቱ፣ ለሴቶች፣ በአንድ ጊዜም ከ500 በላይ ለሚሆኑ ሰዎች) በተደጋጋሚ መታየቱ፣ እና ከዚህም በላይ ፈርተውና ተስፋ ቆርጠው የነበሩትን ደቀ መዛሙርቱን በድንገት ወደ ደፋርና ስለ እምነታቸው እስከ ሞት ለመሰዋት ወደማይፈሩ ሰባኪዎች መለወጡ የመሳሰሉ ጠንካራ ማስረጃዎች አሉት። ሰዎች ለሚያውቁት ውሸት ሲሉ ሕይወታቸውን አይሰጡም። ከዚህም ባሻገር፣ በብሉይ ኪዳን ስለ መሲሑ መምጣት፣ ልደት፣ ሕይወት፣ መከራ፣ ሞትና ትንሣኤ በዝርዝር የተነገሩ በርካታ ትንቢቶች በኢየሱስ ክርስቶስ ሕይወት ውስጥ በትክክል መፈጸማቸው የመጽሐፍ ቅዱስን መለኮታዊነትና የኢየሱስን ማንነት ያረጋግጣል። የመጽሐፍ ቅዱስ ውስጣዊ ወጥነት (በተለያዩ ዘመናት በብዙ ሰዎች ቢጻፍም) እና በታሪክ ሂደት ውስጥ ሳይበረዝና ሳይከለስ መቆየቱ፣ እንዲሁም በክርስቶስ ያመኑ በሚሊዮን የሚቆጠሩ ሰዎች ሕይወት ላይ የሚታየው አስደናቂ አዎንታዊ ለውጥ (ከሱስ መላቀቅ፣ የባህሪ መቀየር፣ የሰላምና የተስፋ ሕይወት) የእምነቱን ኃይልና እውነትነት ያሳያሉ።