በራስ መተማመኔ ሞቷል።😔በጣም ፈሪ ሆኛለሁ።ከልጅነቴ ጀምሮ ፈሪ ነበርኩ ይሻለኛል ስል አሁን ባሰብኝ።😔የበታችነት ስሜት፣አልችልም፣አይሆንልኝም እነዚ ብቻ ናቸው ውስጤ ያሉት።ቤተሰቦቼ ለኔ እንዲ መሆን አስተዋፅኦ አላቸው።ለነሱ ያለኝ ፍቅር ራሱ ቀንሷል።ቢሞቱም ግድ አይሰጠኝም።ድምፃቸውን ሁላ ባልሰማ ውስጤ ነው።አይናቸውን ራሱ ባላይ የሚል ስሜት ይሰማኛል።አሁን ላይ ምንም እንዲናገሩኝም ምክር እንዲሰጡኝም አልፈልግም።😔ክፉ ሆነው አይደለም። አሁን ትምህርት መማር አልቻልኩም እጀምርና አቆማለሁ ምክንያቱም ስለምፈራ😔ሰው ፈራለሁ፣መሳሳት ፈራለሁ፣ሲቀጥል አልችልም የሚል ስሜት ስለሚሰማኝ የምወደውን ትምህርት ጀምሬ በዚህ ስሜት ምክንያት አቆምኩ።ምን እንደማደርግ ጨንቆኛል።የሚሰማኝን የመውደቅ የመሳሳት ሰው የመቀላቀል ፍርሀት መቋቋም አልቻልኩም።በራስ መተማመኔን ሁኔታዎች አጋጣሚዎች ገለውታል ተቀብሯል። ከሁኔታዎች በላይ ሆኜ በራስ መተማመኔን ህይወት መዝራት ፈልጋለሁ ሊያግዘኝ ይችላል የምትሉትን መፅሀፍ ወይ videoም ሊሆን ይችላል ላኩልኝ። እንባ እያቀረርኩ ነው የፃፍኩት የምር በጣም ከፍቶኛል።😞